อิหร่านไม่รีบร้อน? วิกฤตสงครามซ้ำเติมเศรษฐกิจ ประชาชนอยู่ไม่ได้

อิหร่านไม่รีบร้อน? ว... ข่าวล่าสุด

ตามรายงานของ China Newsweekly (China Newsweek) สงครามระหว่างสหรัฐฯ และอิหร่านในปี 2026 ได้ดำเนินมาถึงวันที่ 96 แล้ว แต่เปลวเพลิงแห่งการสู้รบกลับลุกลามไปทั่วทั้งอ่าวเปอร์เซียอีกครั้ง เมื่อวันที่ 2-3 มิถุนายนที่ผ่านมา กองทัพสหรัฐฯ ประกาศว่าได้โจมตีเกาะเกชม์ (Qeshm Island) ของอิหร่านเพื่อเป็นการป้องกันตัวเอง ขณะที่กองกำลังพิทักษ์การปฏิวัติอิสลามแห่งอิหร่าน (IRGC) ตอบโต้ด้วยการโจมตีสำนักงานใหญ่กองเรือที่ 5 ของสหรัฐฯ ในบาห์เรน และฐานทัพอากาศสหรัฐฯ ในคูเวต ทำให้ชาวอิหร่านจำนวนมากต้องตั้งคำถามว่าแท้จริงแล้ว อิหร่านกำลังเผชิญกับอะไร และเส้นทางการเจรจาสันติภาพจะไปต่อได้หรือไม่ สถานการณ์ตึงเครียดนี้สะท้อนให้เห็นถึงความขัดแย้งที่รุนแรงขึ้น ซึ่งส่งผลกระทบโดยตรงต่อชีวิตประจำวันของประชาชนในประเทศที่กำลังประสบกับวิกฤตเศรษฐกิจครั้งใหญ่ที่สุดครั้งหนึ่งในประวัติศาสตร์ของประเทศนี้

จุดเริ่มต้นของการปะทะ และการตอบโต้ที่รุนแรง

รายงานจากแหล่งข่าวในพื้นที่ระบุว่าการปะทะรอบใหม่นี้เริ่มต้นขึ้นเมื่อกองทัพสหรัฐฯ อ้างว่าเรือบรรทุกน้ำมันของอิหร่านถูกโจมตีในน่านน้ำอ่าวเปอร์เซีย ตามรายงานของ China Newsweekly เมื่อวันที่ 4 มิถุนายน 2020 (พ.ศ. 2563?) ถึงแม้จะมีการหยุดยิงระหว่างสหรัฐฯ และอิหร่านเมื่อต้นเดือนเมษายน แต่การเผชิญหน้าเล็กน้อยยังคงเกิดขึ้นเป็นระยะ อย่างไรก็ตาม การโจมตีเมื่อวันที่ 2-3 มิถุนายนถือเป็นการยกระดับความรุนแรงครั้งสำคัญ เมื่อกองกำลังพิทักษ์การปฏิวัติอิสลาม (IRGC) ประกาศตอบโต้โดยตรงต่อกองกำลังสหรัฐฯ ในบาห์เรนและคูเวต นับเป็นครั้งแรกในรอบหลายเดือนที่การสู้รบขยายวงกว้างออกไปนอกพรมแดนอิหร่าน แหล่งข่าวจาก AFP ยืนยันว่ามีรายงานเสียงระเบิดดังขึ้นในหลายเมืองของทั้งสามประเทศ แสดงให้เห็นถึงความรุนแรงที่เพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็ว นอกจากนี้ อิสราเอลยังคงเพิ่มปฏิบัติการทางทหารในเลบานอนอย่างต่อเนื่อง โดยกองทัพอิสราเอลได้ขยายปฏิบัติการภาคพื้นดินในเลบานอนตอนใต้ สร้างแรงกดดันทางการทูตและการทหารให้กับอิหร่าน ซึ่งเป็นผู้สนับสนุนหลักของกลุ่มฮิซบุลเลาะห์ในเลบานอน

เศรษฐกิจอิหร่านจมดิ่ง: ประชาชนแบกรับต้นทุนสงคราม

สงครามที่ยืดเยื้อเป็นเวลาเกือบ 100 วันได้สร้างความเสียหายอย่างใหญ่หลวงต่อเศรษฐกิจอิหร่าน ซึ่งกำลังเผชิญกับภาวะเงินเฟ้อรุนแรงและการว่างงานจำนวนมาก ตามรายงานของ China Newsweekly เศรษฐกรชาวอิหร่าน ฮาดี คาฮาร์ซาเดห์ (Hadi Kahalzadeh) เปิดเผยว่าสงครามครั้งนี้ได้ทำลายบ้านเรือนและอาคารพาณิชย์กว่า 125,000 หลัง รวมถึงสถานพยาบาล 339 แห่ง มหาวิทยาลัย 32 แห่ง และโรงเรียนอีก 857 แห่ง ความเสียหายโดยตรงต่อภาคการผลิตนั้นรุนแรง โดยมีโรงงานอุตสาหกรรมมากกว่า 20,000 แห่งถูกทำลาย ส่งผลให้กำลังการผลิตกว่า 20% ของประเทศหยุดชะงัก และคาดว่าจะมีตำแหน่งงานหายไปถึง 10-12 ล้านตำแหน่ง คิดเป็นสัดส่วนถึง 50% ของตลาดแรงงานทั้งหมด เรซาอี (Rezaei) ชาวเมืองทางตะวันออกของเตหะราน เล่าถึงความเดือดร้อนของครอบครัวที่ต้องเลี้ยงดูคน 5 คนว่า “ค่าใช้จ่ายต่อเดือนของเราพุ่งขึ้นเป็นสองเท่าเมื่อเทียบกับก่อนสงคราม” เขากล่าวว่า “ก่อนสงคราม เรากินเนื้อสัตว์เป็นอาหารเย็นทุกวัน แต่ตอนนี้เรากินแค่ขนมปังกับชีสและชา เพราะเนื้อสัตว์แพงเกินไป” ราคาอาหารพื้นฐานพุ่งสูงขึ้นอย่างรวดเร็ว ไข่แพงขึ้นกว่า 4 เท่า ข้าวสารแพงขึ้นกว่า 2 เท่า ขณะที่รายได้ของครัวเรือนส่วนใหญ่กลับลดลงอย่างรุนแรง “ก่อนสงคราม หาเงิน 300 ดอลลาร์ต่อเดือนไม่ใช่เรื่องยากสำหรับคนเมือง แต่ตอนนี้ งานหายากมาก โดยเฉพาะในภาคอุตสาหกรรมเหล็กและปิโตรเคมีที่ถูกทำลาย” เรซาอีกล่าวเสริม

การเปลี่ยนแปลงวิถีชีวิต: จากการขโมย ไปจนถึงการทานมังสวิรัติ

วิกฤตทางเศรษฐกิจที่รุนแรงได้ส่งผลให้เกิดปรากฏการณ์ทางสังคมที่น่ากังวลในหลายพื้นที่ของอิหร่าน ตามรายงานของหนังสือพิมพ์ Shargh สื่อสายปฏิรูปของอิหร่าน เมื่อวันที่ 30 พฤษภาคม ตัวเลขการลักขโมยอาหารในร้านค้าแถบชานเมืองทางตะวันออกของเตหะรานเพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็ว สินค้าที่ถูกขโมยมากที่สุดคือกระป๋องปลาทูน่า ซึ่งมีขนาดเล็กแต่มูลค่าสูง เจ้าของร้านคนหนึ่งกล่าวว่า “แต่ก่อน ฉันจะเมินเฉย แต่ตอนนี้ มันมากเกินไป ฉันต้องเอาปลาทูน่าไปเก็บไว้หลังเคาน์เตอร์ที่ลูกค้าเอื้อมไม่ถึง แต่ฉันยังคงวางขนมปังไว้บนชั้น เพราะถ้ามีคนหิวจริงๆ เขาน่าจะได้กิน” นอกจากนี้ ระบบ ‘ซื้อก่อน จ่ายทีหลัง’ (หรือ ‘เจี๊ยะ’) ซึ่งเคยเป็นเรื่องปกติในสังคมอิหร่านกำลังกลับมาได้รับความนิยมอีกครั้ง โดยเฉพาะในหมู่ชนชั้นกลางที่เคยมีฐานะดี แต่กลับต้องใช้เครดิตส่วนตัวเพื่อซื้อของใช้จำเป็นประจำวัน เช่น ข้าว น้ำมัน และนม ชาวเตหะรานหลายคนมักใช้ข้ออ้างเช่น “ลืมกระเป๋าตังค์ไว้ที่บ้าน” หรือ “เดี๋ยวพรุ่งนี้จ่าย” เพื่อประคองชีวิตในภาวะที่เงินสดขาดมือ

ทางเลือกของรัฐบาล: เงินช่วยเหลือ vs. ความเป็นจริงทางเศรษฐกิจ

รัฐบาลอิหร่านได้พยายามรับมือกับวิกฤตนี้ด้วยการออกมาตรการบรรเทาทุกข์หลายประการ รวมถึงการประกันสินค้าจำเป็นพื้นฐาน การยกเว้นภาษีและเงินกู้ดอกเบี้ยต่ำสำหรับธุรกิจที่เสียหาย และการจ่ายเงินชดเชยการว่างงานที่ 55% ของเงินเดือน แต่ตามการวิเคราะห์ของนักเศรษฐศาสตร์ ฮาดี คาฮาร์ซาเดห์ การให้เงินชดเชยการว่างงานเพียง 3-4 ล้านคนเป็นเวลา 6 เดือน ต้องใช้งบประมาณเกือบ 5, slot sakura ฝากถอน ไม่มีขั้นต่ำ 000 ล้านล้านเรียล (ประมาณ 550,000 ล้านบาท) ซึ่งคิดเป็น 20% ของงบประมาณสาธารณะประจำปีของอิหร่านแล้ว ความจริงก็คือ รัฐบาลอิหร่านมีทรัพยากรจำกัดในการรองรับวิกฤตการณ์ขนาดนี้ การที่รายได้ของรัฐลดลงจากการหยุดชะงักของภาคการผลิตและน้ำมัน ทำให้ความสามารถในการจัดสรรงบประมาณเพื่อการเยียวยามีจำกัด ต่อไปนี้คือตัวเลขสำคัญที่แสดงถึงสถานการณ์ทางเศรษฐกิจในอิหร่าน:

แหล่งข่าวจาก AFP ระบุเพิ่มเติมว่าสถานการณ์เลวร้ายที่สุดในรอบหลายทศวรรษ ขณะที่ Bloomberg ยืนยันว่าอัตราเงินเฟ้อของอิหร่านในเดือนพฤษภาคมแตะระดับ 50% ซึ่งเป็นสถิติสูงสุดในปี 2026

การเมืองภายใน: การต่อสู้ระหว่างสายแข็งและสายปฏิรูป

การปะทะกับสหรัฐฯ และความขัดแย้งในภูมิภาคได้สร้างความแตกแยกในกลุ่มผู้นำอิหร่าน ในขณะที่ฝ่ายปฏิรูป เช่น ฮัดจ์ปานา (Haghpanah) นักวิจัยจากสถาบัน RISS เชื่อว่าอิหร่านจำเป็นต้องรีบเจรจาสันติภาพเพื่อหลีกเลี่ยงการล่มสลายทางเศรษฐกิจ “ถ้าสถานการณ์ยืดเยื้อ เราจะไม่ได้รับความช่วยเหลือจากประชาคมโลก และอาจเกิดการล้มละลายของรัฐวิสาหกิจขนาดใหญ่” เขากล่าว แต่ในทางกลับกัน ฝ่ายสายแข็งกลับมองว่าอิหร่านยังคงมีสถานะที่แข็งแกร่ง jurassic kingdom pg ฝาก-ถอน true wallet และไม่ควรยอมอ่อนข้อให้กับสหรัฐฯ “เราไม่ได้แพ้สงคราม และเรายังสามารถต่อรองได้” แหล่งข่าวจาก Al Jazeera เปิดเผยถึงความคิดเห็นของที่ปรึกษาด้านความมั่นคงของอิหร่าน รายงานจาก BBC ชี้ให้เห็นว่าประธานาธิบดี เปเซชเคียน (Pezeshkian) ซึ่งเป็นสายปฏิรูป ไม่ได้มีอำนาจตัดสินใจในเรื่องสงครามอย่างแท้จริง แต่เป็นเพียงผู้ดำเนินนโยบายภายใต้กรอบของระบอบการปกครองที่นำโดยผู้นำสูงสุด อาตัมอลเลาะห์ คาเมเนอี (Ayatollah Khamenei) ความขัดแย้งในระดับผู้นำนี้ ทำให้การตัดสินใจทางการเมืองเป็นไปอย่างล่าช้า และเพิ่มความไม่แน่นอนให้กับอนาคต

การเจรจาหยุดชะงัก: อิสราเอลและเลบานอนเป็นตัวแปรสำคัญ

ประเด็นความขัดแย้งในเลบานอนเป็นปัจจัยสำคัญที่ทำให้การเจรจาระหว่างสหรัฐฯ และอิหร่านต้องชะงักลง เมื่อวันที่ 31 พฤษภาคม กองทัพอิสราเอลสามารถยึดป้อมปราการโบฟอร์ต (Beaufort Castle) ในเลบานอนใต้ได้สำเร็จ ซึ่งเป็นการรุกคืบที่ลึกที่สุดในรอบ 20 ปี การกระทำของอิสราเอลซึ่งได้รับการสนับสนุนจากสหรัฐฯ สร้างความไม่พอใจอย่างมากให้กับอิหร่าน เมื่อวันที่ 1 มิถุนายน อิหร่านประกาศหยุดการเจรจาทั้งหมดกับสหรัฐฯ ผ่านคนกลาง พร้อมกับขู่ว่าจะปิดช่องแคบฮอร์มุซ (Strait of Hormuz) และเปิดแนวรบใหม่ในช่องแคบบับเอลมันเดบ (Bab-el-Mandeb) อาลี ลาริจานี (Ali Larijani) ประธานสภาอิสลามแห่งอิหร่านกล่าวในระหว่างการสนทนาทางโทรศัพท์กับ ประธานรัฐสภาเลบานอน นาบีห์ เบอร์รี (Nabih Berri) ว่า “ถ้าอิสราเอลยังคงโจมตีเลบานอนต่อไป เราจะยุติการเจรจาทั้งหมดและยืนหยัดต่อต้าน” จุดยืนที่แข็งกร้าวนี้สะท้อนให้เห็นถึงความเชื่อมโยงที่แน่นแฟ้นระหว่างอิหร่านและกลุ่มฮิซบุลเลาะห์ในเลบานอน ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของ ‘แนวร่วมต่อต้าน’ (Axis of Resistance) ที่อิหร่านให้การสนับสนุนมาเป็นเวลานาน

คำถามที่พบบ่อย (FAQ)

Q1: อิหร่านเผชิญกับความเสี่ยงอะไรบ้างหากยังคงทำสงครามกับสหรัฐฯ ต่อไป?

A1: หากสงครามยังคงยืดเยื้อและไม่มีการตกลงหยุดยิงที่ชัดเจน อิหร่านจะเผชิญกับความเสี่ยงที่รุนแรงในหลายมิติ ประการแรก คือความเสียหายทางเศรษฐกิจที่หนักหน่วงมากขึ้น โดยเฉพาะการล่มสลายของภาคการผลิตที่ถูกทำลายไปแล้วกว่า 20% และการว่างงานที่อาจสูงถึง 10-12 ล้านคน ซึ่งเป็นสถานการณ์ที่ยากจะฟื้นฟู ประการที่สอง คือความเสี่ยงที่สหรัฐฯ จะเปิดปฏิบัติการทางทหารขนาดใหญ่ภายใต้ชื่อ ‘ปฏิบัติการค้อนใหญ่’ (Operation Big Hammer) ซึ่งจะมีเป้าหมายโจมตีโครงสร้างพื้นฐานสำคัญของอิหร่าน รวมถึงโรงไฟฟ้า สถานที่ผลิตน้ำมัน และศูนย์บัญชาการทางทหาร ซึ่งจะทำให้อิหร่านไม่สามารถฟื้นตัวได้ในระยะยาว และประการที่สาม คือความเสี่ยงที่จะกลายเป็น ‘รัฐที่ล้มเหลว’ เนื่องจากเงินทุนสำรองระหว่างประเทศที่จำกัด ทำให้ไม่สามารถนำเข้าวัตถุดิบและสินค้าจำเป็นเพื่อฟื้นฟูเศรษฐกิจได้ การที่ไม่มีแนวทางสันติภาพที่ชัดเจนจะทำให้ความทุกข์ยากของประชาชนเพิ่มขึ้นเรื่อยๆ

Q2: ทำไมอิหร่านถึงดูเหมือน ‘ไม่รีบร้อน’ ในการเจรจาสันติภาพ?

A2: แม้ว่าเศรษฐกิจจะย่ำแย่ แต่สถานการณ์ของอิหร่านในมุมมองของกลุ่มผู้นำสายแข็งยังคงมีข้อได้เปรียบอยู่ พวกเขาเชื่อว่าอิหร่านไม่ได้ ‘แพ้’ ในสงคราม และยังคงมีศักยภาพในการตอบโต้ โดยเฉพาะการปิดช่องแคบฮอร์มุซซึ่งเป็นเส้นทางขนส่งน้ำมันที่สำคัญที่สุดของโลก นอกจากนี้ ยังมีความไม่ไว้วางใจต่อรัฐบาลสหรัฐฯ slot machine konami ฝากถอน ไม่มีขั้นต่ำ อย่างรุนแรง โดยเฉพาะประธานาธิบดีโดนัลด์ ทรัมป์ ที่อิหร่านมองว่าเป็นผู้นำที่ไว้ใจไม่ได้และพร้อมจะละเมิดข้อตกลงเสมอ ดังนั้น การยอมอ่อนข้อจึงอาจถูกมองว่าเป็นการแสดงความอ่อนแอ และอาจทำให้ได้ข้อตกลงที่ไม่เป็นธรรม การคงความแข็งกร้าวและเลื่อนการเจรจาออกไปเพื่อรอเวลาให้สถานการณ์การเลือกตั้งหรือการเปลี่ยนแปลงทางการเมืองในสหรัฐฯ จึงเป็นกลยุทธ์ที่กลุ่มสายแข็งสนับสนุน โดยหวังว่าจะได้รับผลประโยชน์ที่มากขึ้นในอนาคต

สรุป: ทางตันหรือทางออก?

จากสถานการณ์ที่ตึงเครียดทั้งในด้านการทหาร เศรษฐกิจ และการเมือง อิหร่านกำลังยืนอยู่บนจุดที่ยากจะเลือก ความขัดแย้งกับสหรัฐฯ และอิสราเอลยังคงดำเนินต่อไป โดยที่ยังไม่มีวี่แววของสันติภาพที่แท้จริง ทางออกที่ยั่งยืนอาจขึ้นอยู่กับความสมดุลของอำนาจภายในประเทศและการตัดสินใจของผู้นำสูงสุด ว่าจะเลือกหนทางใดระหว่างการเจรจาเพื่อบรรเทาทุกข์ของประชาชน หรือการเผชิญหน้าที่อาจนำไปสู่ความเสียหายที่รุนแรงยิ่งขึ้นในอนาคต

บทความที่เกี่ยวข้อง - merkury casino online บาคาร่า รูเล็ต ไฮโล

สงครามสหรัฐฯ-อิหร่านวันที่ 96 เศรษฐกิจจมดิ่ง ผู้คนอดอยาก ขโมยอาหาร ราคาไข่พุ่ง 4 เท่า รัฐบาลจ่ายเงินช่วยเหลือ แต่การเจรจาหยุดชะงักเพราะอิสราเอลรุกเลบานอน สถานกา